Iftitah Tekbiri

77- Namaza: "Allahü Ekber" diyerek baslanir. Bu bir iftitah (baslangiç) tekbiridir. Buna "Tahrime"de denir. Iftitah tekbiri, ancak Yüce Allah'in sanini yüceltecek olan O'na mahsus bir ifade ile yapilir. Bununla namaza girilmis ve dünya isleri ile ilgili kesilmis olur.
Tahrime, Hanefîlere göre namazin aslen bir rüknü degil, bir sartidir, namazdan öncedir. Böyle olmakla beraber, namazin rükünlerine çok bitisik oldugu için bu da bir rükün sayilmistir.
Üç Imama göre, tahrime de aslen namazin bir rüknüdür. Bu ayri görüslerden birtakim meseleler dogar.
78- Namaza baslarken "Allahü Ekber" yerine "Allahü'l-Kebîr" veya "Allahü Kebîr" yahut yalniz "Allah" denilmesi,de farz için yeterlidir. Bunlarda da Yüce Allah'in sanini yükselten mana vardir. Fakat su ifadelerle namaza baslanmaz: "Allahümmegfîr lî, Estagfirullah, Eüzü Billah, Bismillâh." Çünkü bunlar birer dua sözleridir, yalniz tazimi ifade etmezler.
79- Bir elif ziyade ederek Allahü Ekbâr" denilmekle namaza baslanmis olmaz. Namaz içinde böyle denmesi, sahih olan görüse göre namazi bozar; çünkü mana degismis olur.
"Allah" ismi celilinin elifine med (uzatma) ilavesiyle Allah" denilmesi de, sübheyi ifade edecegi için namazi bozar. Alimlerden Muhammed ibni Mükatil'e göre, eger namaz kilan kimse, med ile medsizligi (bir harfi çekip çekmeme halini) ayiramayacak bir durumda ise, namazi bozulmaz. Fakat önceki söz esastir. Çünkü bu cehalet özür kabul edilmez.
80- "Allahü Ekber" yerinde Farsça'da kullanilan kâf harfi ile "Allahü Egber" denilse, bununla namaza baslanmis olur.
81- Imama uymak üzere ayakta alinan iftitah tekbirinin tamami kiyam halinde alinmasi sarttir. Bunun için rükû halinde bulunan bir imama uyan kimse, kiyam halinde "Allahü Ekber" derken, "Ekber" sözünü rüküa vardiktan sonra diyecek olsa, imama uymasi sahih olmaz.