Namazlarin Edebleri

143- Namazlarin bir kisim adabi vardir. Bunlar birer mendub demektir. Bunlari terk etmek yerilmeyi gerektirmez, bir günah sayilmaz. Fakat bunlari yapmak daha faziletlidir, daha çok sevab kazanmaya sebebdir. Suurlu bir müslüman namazin ne kadar büyük bir ibadet oldugunu bilir, namaz sayesinde merhameti genis olan ezelî mabudunun manevî huzurunda bulundugunu anlar. O mukaddes mabudunun kendisini görüp bildigini düsünerek son derece edebe riayet eder. Görünüs haliyle tevazu belirten bir durum alir. Mümkün oldugu kadar kalbinin iç duygularini dünyadan ve bayagi düsüncelerden korumaya çalisir. Bunun içindir ki:
"Namaz ancak kalb huzuru iledir." denilmistir.
Namazlarin Baslica Edebleri Sunlardir:
1) Namazda disi ve içi ile bir sükunet, bir huzur ve Allah'a ibadet duygusu içinde bulunmak.
2) Üst elbiseyi açik bulundurmayip dügmelemek ve erkekler için, yenleri varsa, ellerini yenlerinden disariya çikarmak.
3) Kiyam halinde secde yerine, rükuda ayaklarin üzerine, secdede burnun iki yanina, oturusla kucaga, selamda sag ve sol omuz baslarina bakmak.
4) Yalniz basina namaz kilan, rüku ve secde tesbihlerini üçten ziyade yapmak.
5) Ikamet alinirken "Hayye alel-felâh = Haydin Kurtulusa" denildigi zaman, imam ve cemaat için ayaga kalkmak. Imam mihraba yakin bulunmazsa, her saf, aralarindan imam geçince ayaga kalkar.
6) Imam için "Kad kameti's-salat = Namaz basladi" denildigi anda namaza baslamak, imam, bu harekeli ile müezzinin sözünü dogrulamis olur. Bununla beraber ikamet bitlikten sonra, namaza baslanmasinda da bir sakinca yoktur. Hatta Imam Ebu Yusuf ile üç Imama göre, uygun olan da budur. Ikamet alinirken camiye giren kimse oturur. Sonra cemaatle beraber ayaga kalkar. Ikametin bitmesini ayakta beklemez.
7) Namazda esneme halinde agzi tutmak ve dudaklari dislerle olsun kapamak. Mümkün olmazsa sag el ile kapamak. Öksürügü ve gegirmeyi mümkün oldugu kadar gidermek.
Bütün bunlar güzel sayilan islerdir. Ibadet arasinda yapilmasi gereken saygi belirtilerindendir.